/ home / art / archive / event / encyclopaedia / about us / contact /
> mail-art & street art documentation centre /

> contents / Adres onbekend, postbus niet thuis (fragment) / Everarts /

.................Gewaardeerde mail-artists gaven de pijp aan Maarten in een tijd dat in verschillende landen de postmusea aandacht begonnen te schenken aan mail-art. Nu verkopen postmusea in hun museumwinkels kaarten van mail-artists die daar soms zelf niet eens van de op hoogte zijn. In Musée de la Poste in Parijs kocht ik een ansichtkaart met een gedicht van John M. Bennett en stuurde hem die kaart. Een complete verrassing.
"Maar MAIL-ART IS DOOD' verklaarde Peter van Beveren in 1992 op een congres over mail-art in het Postmuseum in Den Haag. 'Het is geweest en het is over.' Rod Summers, visual, experimental, concrete, zat met hem in hetzelfde forum en wond zich er vreselijk over op. Kom, kom, Rod. not too serious, BETER VAN PEVEREN DAN PETER VAN BEVEREN. Kees Francke toog niet naar de Zeestraat en had me niet lang daarvoor een brief getoond van de directie der PTT, waarin hem financiële steun werd geweigerd voor documentatie van zijn mail-artproject 'The Workers Paradise'. De weigering werd gemotiveerd met de mededeling dat zijn activiteiten niets te maken hadden met de belangen van de PTT. Genoemd congres werd, zo hoorde ik later, door dagvoorzitter Gert jan de Rook geopend met een citaat van Ever Arts uit België.
'LET MAILART USE PTT, LET NOT PTT USE, MAILART.'
Ik had hem deze zin toegestuurd als kritische noot bij een congres van en voor mail-artists. Het feit dat gevraagd werd 25 gulden te storten bij aanmelding wekte weinig vertrouwen. Ik stuurde wat zloty's en ging niet naar Den Haag. Contacten over de gehele wereld bezorgen beoefenaars van mail-art een aardige topografische kennis. De Rook's betrokkendheid bij mail-art is duidelijk, maar ik maak hem er hier alsnog op attent dat Ever Arts uit Noordgouwe deel uitmaakt van het Nederlandse netwerk. Toch hoorde ik juist in België voor de eerste maal mijn nickname roepen. Na een avond in De Media bij Jan de Boever, waar dia's van mail-artcatalogi vertoond werden door John Held, vertrok ik voor de laatste boot en nam er afscheid van Guy Bleus, Luce Fierens, Charles 'One More Beer' François en anderen. Al buiten klonk het achter mij ... Ever Arts, ... hé hallo ... Ever Arts. Zo ontmoette ik daar Jan Verschoore. Jan hield zich nu eens wel en dan weer niet bezig met mail-art, maar heeft inmiddels een vaste weg ingeslagen en consolideert de titel 'beste stempelsnijder van Europa'. Hij werkt momenteel aan 'Traject 1995-2045'. In die periode zal hij 5000 blokken maken van 13 bij 18 centimeter met artistamps en beschilderingen. Jan leeft gezond en denkt het wel te halen. Ik leef minder gezond maar aangezien van mij wordt verwacht dat ik de blokkententoonstelling zal openen heb ook ik goede voornemens. Ik zal er zijn en ter voorbereiding ontvangt Jan sinds 1995 jaarlijks een aangepaste openingsspeech, waarin gegarandeerd enig mail-art lief en leed is verwerkt. We zullen zorgen dat er wat te lachen valt en ik ben dead-serious wanneer ik zeg dat ik hoop dat Rod er ook bij is. HOWTIMEFLIES.


Slot-fragment van "ADRES ONBEKEND, POSTBUS NIET THUIS" ,
een tekst door Johan Everaers ( EVER ARTS ) in BALLUSTRADA, 1998 , Jaargang 12 Nummer 4.
Themanummer over MAILART.
ISSN 0921-0148

© Copyright - Ballustrada, Stichting Zeeuws Licht, Middelburg